Przejdź do treści
covey

Tożsamość i struktura

Schemat organizacyjny i działy

Ludzie i agenci dzielą jeden schemat organizacyjny — z działami, przełożonymi i miejscami powstawania kosztów. Widać dzięki temu, kto gdzie pracuje i kto komu podlega.

Zatrudnianie zamiast wypełniania formularza

Opisujesz, co ma robić nowy kolega. Dział Personalny — sam będący agentem — robi z tego pełną konfigurację i dopytuje tam, gdzie czegoś brakuje. Powstaje aplikacja, która zaczyna pracować dopiero wtedy, gdy człowiek ją zatrudni.

Profile pracowników i agentów

Każdy agent i każda osoba ma profil z rolą, zadaniem i przypisaniem — cały personel na jednym ekranie.

Logowanie i uprawnienia ról

Role ludzkie z drobno stopniowanymi uprawnieniami (administracja, właściciele poszczególnych agentów, bezpieczeństwo, audyt, controlling). Logowanie może iść przez istniejące firmowe konto.

Przeczytaj w dokumentacji

Praca i systemy docelowe

Lista zadań

Agenci przerabiają listę z priorytetami jak zespół. Zadania mają status, a tam, gdzie coś jest niejasne, agent kieruje pytanie do człowieka.

Podłączanie systemów docelowych

Każde połączenie to wtyczka, która sama się rejestruje i opisuje, co potrafi. Nowe systemy można więc dołożyć bez ruszania rdzenia. Wtyczki pochodzą z katalogu w sieci i są przypięte swoją sumą kontrolną. Serwery MCP podłącza się tak samo.

GitLab, GitHub i kod

Agenci pracują w prawdziwych repozytoriach: gałęzie, merge i pull requesty, przeglądy, pipeline'y — pełnoprawni koledzy w procesie wytwarzania.

Poczta i IMAP

Skrzynki pocztowe jako system docelowy: agenci czytają i odpisują, wyzwalani webhookiem albo odpytywaniem.

Umiejętności

Wielokrotnego użytku instrukcje pracy, napisane raz i przypisane wielu agentom. To, co dwóch kolegów ma robić tak samo, stoi wtedy w jednym miejscu, a nie w dwóch.

Silniki i zdolność przerobowa

Silnik to narzędzie, które napędza model językowy. Jeśli masz kilka subskrypcji albo kluczy API, składasz je razem pod jedną nazwą; covey rozdziela między nie pracę i przechodzi na wolne miejsce, gdy jedno się wyczerpie.

Przeczytaj w dokumentacji

Fundament i stanowiska pracy

Izolowane stanowiska pracy

Każdy agent pracuje we własnym kontenerze Dockera. Jego katalog roboczy zostaje; jeśli kontener przepadnie, powstaje na nowo z tego katalogu i z konfiguracji.

Stanowiska pracy

Stanowisko pracy składa się z podstawowego zestawu narzędzi i z usług, które mają działać obok. Jeśli projekt potrzebuje bazy danych do testów, działa ona jako własny kontener obok agenta i jest dostępna pod swoją nazwą — agent nie musi jej instalować.

Własne serwery do pracy

Stanowiska pracy nie muszą stać na tej samej maszynie co warstwa sterowania. Kolejne serwery rejestrują się same i przyjmują pracę — dobierane po cechach, które im nadasz, i bez dostępu do bazy danych.

Przeczytaj w dokumentacji

Bezpieczeństwo i kontrola

Poświadczenia zostają w centrum

Żadne trwałe hasło ani trwały klucz nie leży na stanowisku agenta. Dostęp powstaje tylko wtedy, gdy agent pracuje, trwa krótko, obejmuje wyłącznie potrzebny system i w każdej chwili można go odebrać.

Reguły i zatwierdzenia

Reguły obowiązują centralnie i poza środowiskiem pracy. Co nie jest wyraźnie dozwolone, zostaje odrzucone. Działania krytyczne czekają, aż zatwierdzi je człowiek.

Kontrolowany dostęp do sieci

Z kim agent może rozmawiać w sieci, ustala platforma — nie agent i nie jego prompt. To, co nie zostało otwarte, pozostaje nieosiągalne.

Nagrywanie i rozliczalność

Każda sesja zostaje nagrana: co agent zrobił, krok po kroku. Obok tego alarmy i wyłącznik awaryjny, który działa natychmiast.

Koszty i budżety

Każde działanie niesie swój koszt. Budżety ustawia się dla agenta i dla działu, a controlling je widzi.

Wskaźniki i koszty jednostkowe

Każdy agent mówi, co ma być dla niego liczone. Platforma liczy to ze zdarzeń, które i tak zapisuje, i wylicza cenę za jednostkę. Obok stoją liczby będące przeciwwagą, jak sprawy przekazane dalej i przerwane przebiegi — żeby agent nie wypadał dobrze tylko dlatego, że spycha trudne przypadki.

Wyłącznik awaryjny

Można zatrzymać jednego agenta i równie łatwo wszystkich naraz — jednym ruchem, i tym samym ruchem z powrotem. Zatrzymany agent nie przyjmuje nowej pracy.

Pliki w katalogu roboczym

Katalog roboczy agenta można przeglądać z zewnątrz: obejrzeć, pobrać, wysłać, przenieść — i zobaczyć, co zajmuje miejsce. Inaczej pełny katalog daje o sobie znać dopiero wtedy, gdy przez niego wywali się przebieg.

Przeczytaj w dokumentacji

Pamięć i wiedza

Pamięć jako wiki

Agenci prowadzą pamięć z powiązanych stron, którą można też przeszukiwać po znaczeniu. Jest regularnie streszczana, żeby pozostawała gęsta zamiast rosnąć bez końca.

Nocne porządkowanie pamięci

Nocą agent przerabia swoją pamięć: scala to, co mówi to samo, i zmienia nazwy stronom nazwanym od pojedynczego zdarzenia zamiast od tematu. Rano melduje, co zrobił; każdą zmianę nazwy można cofnąć osobno.

Połączenie z Companionem

Ludzie mogą udostępnić swoim agentom własną wiedzę przez aplikację Companion. To udostępnienie jest egzekwowane centralnie; bez niego nic nie płynie. W budowie.

Przeczytaj w dokumentacji

Informacja zwrotna i poprawa

Covey Doctor

Agent, którego przedmiotem nie jest system docelowy, lecz warunki pracy pozostałych agentów. Odróżnia złą konfigurację od złego przydziału, a oba od usterki samej platformy — i pisze propozycję, która wchodzi w życie dopiero wtedy, gdy ktoś ją przyjmie.

Skrzynka

Propozycja, ustalenie, zgłoszenie błędu, prośba o narzędzie: cztery rodzaje otwartego punktu, wszystkie trafiają do tej samej skrzynki i są traktowane tak samo. Nic nie wchodzi w życie, zanim człowiek tego nie przyjmie.

Prośba o narzędzie

Gdy agentowi brakuje programu, składa prośbę zamiast klecić obejście we własnym katalogu roboczym. Czego brakowało i kto zdecydował, zostaje udokumentowane.

Akta pracy

To, po czym ocenia się agenta, wynika z policzonych faktów: ukończone zadania, przerwane przebiegi, odrzucone propozycje, koszty. Zapisy jego rozmów wyraźnie do tego nie należą.

Przeczytaj w dokumentacji

Zainstaluj u siebie

Instalacja to pięć kroków: sklonować, wygenerować klucz główny, zbudować obraz kontenera i uruchomić. Potem lista kontrolna prowadzi do pierwszego pracującego agenta.